
रायपुर, 0२ अप्रेल (हि.स.)। छत्तीसगढकी उदीयमान फुटबल खेलाडी किरण पिस्दाले आफ्नो संघर्ष, मेहनत र दृढ़ मानसिकताका बलमा राष्ट्रिय स्तरसम्म पहिचान बनाउन सफल भएकी छन्। हालै खेलो इन्डिया ट्राइबल गेम्सको सेमिफाइनलमा अरुणाचल प्रदेशविरुद्ध पेनल्टी सुटआउटमा गोलकिपिङ गर्दै उनले आफ्नो अनुभव र आत्मविश्वासको उत्कृष्ट प्रदर्शन गरेकी थिइन्।
२४ वर्षीया किरण अहिले आफ्नो करियरको शिखरमा पुगेको मानिन्छ। उनले भारतका लागि खेलिसकेकी छन् र युरोपमा क्रोएसियन महिला लिगको क्लब डिनामो जाग्रेबबाट पनि खेलिसकेकी छन्। उनको सबैभन्दा ठूलो विशेषता बहुमुखी प्रतिभा हो, जसका कारण उनी मैदानमा कुनै पनि पोजिसनमा खेल्न सक्षम छन्।
किरणको यात्रा सजिलो थिएन, तर सुरुवातमा उनलाई विद्यालय र परिवारबाट पूर्ण सहयोग प्राप्त भयो। उनका दाजु गिरीश, जो स्वयं राष्ट्रिय स्तरका खेलाडी हुन्, उनको प्रेरणाको स्रोत बने।
किरण भन्छिन्, “विद्यालयमा मलाई धेरै समर्थन प्राप्त भयो। त्यहीँबाट राज्य र राष्ट्रिय स्तरमा खेल्ने अवसर पाएँ र प्रत्येक चयनसँगै मेरो आत्मविश्वास बढ्दै गयो।”
त्यसपछि उनी शारीरिक शिक्षाको अध्ययनका लागि रायपुर आइन्। छत्तीसगढ महिला लिगमा उनको प्रदर्शनले चयनकर्ताहरूको ध्यान खिच्यो र उनलाई राष्ट्रिय क्याम्पमा बोलाइयो। तर त्यतिबेला उनी चयनका लागि पूर्ण रूपमा तयार थिइनन्।
उनले भनिन्, “त्यतिबेला मेरो फिटनेस र मानसिकता सिनियर खेलाडीहरूको स्तरको थिएन, त्यसैले चयन हुन सकिनँ। तर मैले त्यहाँबाट धेरै कुरा सिकेँ।”
यसपछि किरणले आफूमा कडा मेहनत गरिन्। फिटनेस सुधारिन्, खेलहरूको विश्लेषण गरिन् र आफ्नो पोजिसनको बुझाइलाई अझ राम्रो बनाइन्। सबैभन्दा ठूलो परिवर्तन उनको सोचमा आयो।
उनले भनिन्, “मैले आफूलाई भनेँ, जे भए पनि म नकारात्मक सोच्ने छैन, किनकि यसको सीधा असर प्रदर्शनमा पर्छ।”
यस परिवर्तनमा उनका प्रशिक्षक योगेश कुमार जाङ्गडाको महत्वपूर्ण योगदान रह्यो। किरण भन्छिन्, “जब म आफूलाई कमजोर महसुस गर्छु, म उहाँसँग कुरा गर्छु। उहाँले सधैं सकारात्मक रहन र अगाडि बढ्न प्रेरित गर्नुहुन्छ।”
घरेलु स्तरमा राम्रो प्रदर्शनपछि उनले केरल ब्लास्टर्सजस्ता क्लबबाट खेल्ने अवसर पाइन्। उनले आफ्नो खेलमा निरन्तर सुधार गर्दै आफ्नो बहुमुखी प्रतिभालाई नै बलियो पक्ष बनाइन्।
किरण भन्छिन्, “मैले स्ट्राइकरका रूपमा सुरुवात गरेँ, त्यसपछि मिडफिल्डमा खेलें र अहिले राष्ट्रिय टोलीमा फुल-ब्याकको भूमिकामा खेलिरहेकी छु। एउटा खेलाडीले हरेक पोजिसनका लागि तयार हुनुपर्छ।”
किरण २०२२ को साफ च्याम्पियनसिपमा भारतीय टोलीको हिस्सा बनिसकेकी छन् र धेरैपटक देशको प्रतिनिधित्व गरिसकेकी छन्। तर ठूला प्रतियोगितामा चयन नहुनु पनि उनको करियरको हिस्सा रह्यो। हालै अस्ट्रेलियामा सम्पन्न एएफसी महिला एसियन कपका लागि चयन नहुनु उनका लागि निराशाजनक रह्यो।
उनले भनिन्, “ठूला प्रतियोगितामा चयन नहुनु दुखद हुन्छ, तर अहिले म यसलाई प्रेरणाका रूपमा लिन्छु र अझ बढी मेहनत गर्छु।”
किरणले दबाउ सम्हाल्न पनि सिकेकी छन्। उनको विचारमा उच्च स्तरमा खेल्न मानसिक रूपमा बलियो हुनु अत्यावश्यक हुन्छ।
उनले भनिन्, “जब तपाई उच्च स्तरमा खेल्नुहुन्छ, दबाउ सधैं हुन्छ। त्यसलाई सम्हाल्न सिक्नुपर्छ।”
आदिवासी पृष्ठभूमिबाट आएकी किरण मान्छिन् कि दुर्गम क्षेत्रमा प्रतिभाको कमी छैन, तर अवसरको कमी हुन्छ। खेलो इन्डिया ट्राइबल गेम्सजस्ता मञ्चहरूले यो अन्तर घटाइरहेका छन्।
उनले भनिन्, “आदिवासी क्षेत्रमा धेरै प्रतिभा छन्, तर उनीहरूले अवसर पाउँदैनन्। यस्ता प्रतियोगिताले उनीहरूलाई मञ्च दिन्छन् र अगाडि बढ्ने आत्मविश्वास पनि दिन्छन्।”
हाल किरणको लक्ष्य भारतीय महिला लिगमा निरन्तर राम्रो प्रदर्शन गर्नु र राष्ट्रिय टोलीमा नियमित स्थान बनाउनु हो।
उनले भनिन्, “यदि चयन हुँदैन भने यसको अर्थ तपाई राम्रो खेलाडी होइन भन्ने होइन। यसको अर्थ अझ बढी मेहनत गर्नुपर्छ भन्ने हो।”
किरण पिस्दाको यो कथा खेल क्षेत्रका लागि मात्र होइन, कठिन परिस्थितिमा पनि मेहनत र सकारात्मक सोचले सफलता हासिल गर्न सकिन्छ भन्ने सन्देश दिने प्रेरणादायी उदाहरण हो।
---------------
हिन्दुस्थान समाचार / भवानी थामी